Sadanand Bendre _ Marathi kavita _ Marathi Poems


Sadanand Bendre (Musafir)




Introduction

Welcome friends !
So here is the brand new Marathi kavita from one of the best Marathi kavi "Sadanand bendre"(Musafir).  We hope you all like it.





फार अवलंबू नये कोणी कशावरही
श्वास घेण्याला सबळ पर्याय शोधावा
                               - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफ़िर'


Marathi Kavita



पेटिवलं घरदार आमाला काय कुनाची भीती...
देव देश अन धर्मापाई...ग्लास घेतलं हाती...


Marathi Kavita



सोसली फरपट कितीदा पावलांनी
दोन हातांची असोशी गुंफताना
                                     - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफ़िर'


Marathi Kavita



घाई कसली? पाणी नाकाशी येऊ दे
मानवतेला पायाखाली घेइन मीही
                                   - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफिर'

Marathi Kavita



सोने घेण्याइतकी ऐपत नव्हती माझी
दगडाला शेंदूर फासला, गब्बर झालो
                                - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफिर'


Marathi Kavita



एवढाही खास तू नाहीस आयुष्या
की तुझ्या वाटेत आम्ही जन्म पसरावे
                                   - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफिर'


Marathi Kavita



ऐकले त्याचे जगाने एकदाचे शेवटी
'एकटा सोडा मला' म्हटल्याबरोबर सोडले   
                                     - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफिर'


Marathi Kavita



नित्यनेमाने इथे किरकोळ आम्ही प्रसवतो
बाप एखादाच असतो नाव घेण्यासारखा
                                       - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफ़िर



Marathi Kavita



सापशिडीची कारकिर्द गाजवून झाल्यावर
बुद्धिबळाच्या प्रयोजनावर शंका घेऊया
                                        - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफिर'

Marathi Kavita


हा गाव नक्की कोणता आहे समजले तर
ठरवेन थांबावे इथे की चालते व्हावे
आयुष्य अर्धे  मोजल्यावर जाणता झालो
हे जाणतेपण सांगते की नेणते व्हावे
                                    - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफ़िर'

Marathi Kavita



गिळतो घास सुखाचे हल्ली लाजत लाजत
माफक दुःखाचे सुस्कारे टाकत टाकत
आधी रस्ता सरेल की मी सरेन आधी
इथवर तर दोघेही आलो चालत चालत
                                           - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफिर


Marathi Kavita

छप्पर उसने घेते वादळ, मीही म्हणतो जाऊ द्या
मला पुरे हे समाधान की दिसतो आकाशाला मी
दिवस असे की बोलल्याविना सोनेही खपणे मुश्कील
आणि मुक्याने माती माझी विकतो आकाशाला मी
                                              - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफिर'



सुखासुखी तू नको पडू फंदात फुलांच्या
अदा तुला सगळ्याच कुठे कळतात फुलांच्या
जरी समजले मला उशीरा, तुला सांगतो
खळी नसावी चुकूनही गालात फुलांच्या
कुणीच घालू नये फुलांना शपथ फुलांची
अवेळीच पाकळ्या पहा गळतात फुलांच्या
कसे बसावे फूलपाखरू तळहातावर
क्षणाक्षणाला इथे मुठी वळतात फुलांच्या
                                          - सदानंद बेंद्रे 'मुसफ़िर'




परवडत नाहीत हे दाटून येण्याचे ऋतू
काय भावाने दिले देवा बरसण्याचे ऋतू
हा बहर पाहून घे पुढची कुणाला शाश्वती
फार थोडे राहिले माझे बहरण्याचे ऋतू
आठवांची वानवा केव्हाच नव्हती भासली
मागतो आहे कधीचे मी विसरण्याचे ऋतू
                                        - सदानंद बेंद्रे 'मुसाफ़िर'






कुणी सुजली म्हणते
कुणी माजली म्हणते
तुझी माय तरी तुला
माझी बाहुली म्हणते..
तुझे दु:ख घरंदाज
नको टवाळात बसू
तुझी शालीन आसवे
नको चिंधुकाने पुसू...
तुझ्या गंधाची कौतुके
करी भारलेली हवा
तुझ्या तुळसपणाचा
गवताला वाटे हेवा...
तुझा पुनवेचा डोळा
तुझी चांदणभुवई
नको ऐकूस माल्हणे
अवसेची कोल्हेकुई...
तुझी उन्नत डहाळी
नाही खुरटे झुडुप
नव्या युगाचा फडको
तुझ्या काठीवरी ध्वज
तूच भरून घेतला
दोन ओळीत सागर
तुला मोजती करंटे
हाती घेऊन खापर....
माझ्या गझले वेल्हाळे
चाल रडू घडीभर
मला मुलुखाची कामे
तुझं घर वा-यावर...
- सतीश दराडे


Have you seen our another collection of Marathi Kavita? 
Check it out here

Post a Comment

0 Comments